Podroze i wycieczki

Bezrobotny podlega ubezpieczeniu zdrowotnemu z tytułu rejestracji w powiatowym urzędzie pracy, a nie jako członek rodziny chłopcy i dziewczęta ubezpieczonej z tytułu wykonywania pracy. To urząd pracy odprowadza do NFZ składkę zdrowotną. W marcu 2011 r. zostały pracownik uzyskał status bezrobotnego. Jego małżonka jest zatrudniona na podstawie umowy o pracę i z tego tytułu podlega obowiązkowemu ubezpieczeniu zdrowotnemu. Nie ma możliwość ona natomiast zgłosić męża do Narodowego Funduszu Zdrowia jako członka rodziny. Małżonek podlega bowiem obowiązkowemu ubezpieczeniu zdrowotnemu jako bezrobotny i w konsekwencji powinien zostać zgłoszony do ubezpieczenia zdrowotnego przez urząd pracy. Ten bowiem posiada taki obowiązek. Status członka rodziny chłopcy i dziewczęta opłacającej składkę na ubezpieczenie zdrowotne nie zwalnia z obowiązku zgłoszenia do NFZ bezrobotnych niepodlegających ubezpieczeniu z innego tytułu. Znaczy to, że w przypadku gdy konkretny bezrobotny jest członkiem rodziny chłopcy i dziewczęta ubezpieczonej (np. małżonkiem pracownika, zleceniobiorcy czy chłopcy i dziewczęta prowadzącej pozarolniczą działalność gospodarczą), to podlega ubezpieczeniu zdrowotnemu jako bezrobotny, a nie jako członek rodziny chłopcy i dziewczęta ubezpieczonej. Co aby się stało, gdyby zatrzymać się na chwilę i dłużej zastanowić nad tym czego właściwie obywatele oczekują, czy system może być skuteczny, jak to można mierzyć i dopiero wtedy - jak to można osiągnąć za radą systemu publicznego i systemu prywatnego. Ochrona ubezpieczeniowa uwzględniając na znaczenie zdrowia powinna dotyczyć wszystkich obywateli. Jednakże jej zasięg w wypadku ubezpieczenia na wypadek choroby różni się w dużym stopniu w wypadku rozwiązań publicznych i prywatnych. W rozwiązaniach publicznych (tworzonych z inicjatywy państwa) priorytetem jest powszechny dostęp do takiej ochrony. W zasadzie niełatwo tutaj mówić o wyłączeniu jakiejkolwiek grupy społecznej lub zawodowej. Selektywne stosowanie ubezpieczeń, przykładowo. według cenzusu majątkowego, można stosować w wypadku zapewnienia innego sposobu finansowania, choć powoduje to kwestie społeczne związane z równością obywateli, sposobnością stygmatyzacji oraz sytuacje, w których lepsza opieka może być oferowana tym którzy więcej płacą. Jednakże bezwzględne stosowanie zasady powszechności powoduje wiele problemów związanych z wymogiem opłacania składek takich jak zobowiązanie wysokości składek, ochrona ubezpieczeniowa w wypadku nieopłacenia składki i tym podobne. Powszechność w systemie prywatnym jest trudna do osiągnięcia, gdy ubezpieczenia nie są obowiązkowe. Wtedy ze względu na przeważającą fakultatywność i komplementarność ubezpieczeń indywidualnych, kryterium powszechności nie będzie bardzo ważnym elementem oceny. Zasięg ochrony ubezpieczeniowej jako kryterium oceny skuteczności ubezpieczenia na wypadek choroby będzie miał więc pierwszorzędne znaczenie dla rozwiązań publicznych, mniejsze zaś w wypadku ubezpieczeń indywidualnych. Zasięg ubezpieczenia prywatnego jest podporządkowany kryterium funkcjonalności oraz dodatkowo sposobów i zasadności stosowania zasady kompensaty straty oraz dodatkowo miarkowania świadczenia. Powinno się jednak zauważyć, że rozwiązania prywatne są coraz w bardzo wielu przypadkach brane pod uwagę poprzez państwo przy tworzeniu systemu publicznego, dlatego kryterium to ma coraz większe znaczenie. Skuteczność stosowania publicznego ubezpieczenia na wypadek choroby, w przypadku braku odpowiednich danych do przeprowadzenia symulacji, może być oceniona na podstawie formalnych kryteriów skuteczności i funkcjonalności. Podstawowy zarzut, jaki można tutaj podnieść, to niespełnienie kryterium powszechności w stopniu zadawalającym - czyli brak całkowitej powszechności. W przyrównaniu do polskich warunków krytycznie trzeba ocenić adekwatność, która jest osiągnięta co najwyżej na poziomie minimum. Przy analizowaniu funkcjonalności istotny problem stanowią: hazard moralny (wskaźnik szkodowości), wysokie koszty administracyjne (wskaźnik sprawności) , a dodatkowo stosunkowo duża redystrybucja (przy założeniu obecności składki, której wysokość jest uzależniona od zarobków). Pierwsze publiczne ubezpieczenie na wypadek choroby powstało w Niemczech pod koniec XIX w., jako jeden z elementów reformy społecznej. Natomiast zmiany nadziei społecznych co do zakresu dostępności opieki zdrowotnej sprawiają, że stosowanie metody ubezpieczenia w systemie ochrony zdrowia prowadzi do licznych odstępstw i niekonsekwencji.